İmamzade adıyla maruf Mehmed (ö. 1756) tarafından istinsah edilen Kuran-ı Kerim, serlevha tezhipli Fatiha ve Bakara sureleriyle başlar. Bu surelerin satırlarını çevreleyen enli yatay dikdörtgenler ve sivri dilimli enli pervaz zer-ender-zer üslubunda bezelidir. Sayfa kenarında münavebeli dizilmiş mavi ve vişne rengi çiçekli tığlar vardır. Duraklar altınlı, sayfa kenarındaki hizb, cüz, secde gülleri ve sure başları tezhiplidir. Kitabın sonuna koyu krem renk kâğıda hatim duası yazılmış (y. 399a-402a) ve iki boş yaprağa halkâr süsleme yapılmıştır (y. 398b, 402a). Miklepli cildin kestane rengi deri dış kapakları içleri hatayi ve bulut üslubunda kalıpla bezemeli gömme, yaldız salbekli şemseli, köşebentli ve pervazlıdır. Pervazlarda üzeri noktalarla bezemeli deri kartuşlar vardır. Sertabının üzerindeki altınlı kartuş içine kalıpla “Masun ve mahfuz bir kitaptır. Ona yalnız pak olanlar dokunabilir” ayetleri (Vakıa: 78-79) yazılmıştır. İç kapakları ve yan kâğıdının bir yüzü, noktalar ve altınlı baklava biçimleriyle süslü vişne rengi deridir. Cildin iç kapakları, sırtı, sertabı, kimi sure başları ve sayfa kenarındaki güller, halkârî işleri 19. yüzyıldaki onarım sırasında yapılmış olmalıdır.
